Trouwfoto's bij Buitenplaats Sparrendaal.

Buitenplaats Sparrendaal | Trouwen in de herfst | Bruiloft Stefan & Marlon

De bruiloft van Stefan en Marlon bij Buitenplaats Sparrendaal heeft iets bijzonders. Het begon al bij de e-mail die Marlon stuurde om een keer kennis te maken. De achternaam van Stefan wekte mijn nieuwsgierigheid en ook, omdat ze in Wijk bij Duurstede wonen. In dit stadje ben ik opgegroeid en heb daar zo’n 15 jaar doorgebracht inclusief alle scholen die je doormaakt als tiener. Toen ik bij ze op de bank zat werd het me duidelijk, Stefan is het “kleine broertje” van Lianne. Op de middelbare school had je van die typische pauze kwartiertjes waar o.a. mijn vrouw (jaja, middelbare school liefde), ikzelf en Lianne (de zus van Stefan) een “hoek” van de centrale hal hadden toegeëigend. Toen was ik een jaar of 18,19. Dertien jaar later zit je thuis op de bank bij het “kleine broertje” en zijn a.s. vrouw. Op dat moment besef je ineens hoe snel de tijd vliegt. Stefan en Marlon gingen trouwen in oktober bij Buitenplaats Sparrendaal in Driebergen-Rijsenburg. Voor mij inmiddels meer dan bekend als trouwlocatie en natuurlijk van vroeger. Stefan bereidde zich voor in het ouderlijk huis in Wijk en Marlon was in hun eigen huis met haar ouders erbij. Al snel realiseerde ik me dat een 2e fotograaf heel goed van pas zou komen op hun bruiloft en ik schakelde de hulp in van Mariska van Het Fotohuisje. Tanx Mariska voor je hulp. Op de heenweg naar Wijk bij Duurstede dropte ik Mariska bij Stefan en reed zelf door naar Marlon. Videograaf Frans van Weddingfilmer.nl was al aanwezig. Zoek je een videograaf; mail Frans, ik raad hem blind aan.

Stefan haalde zijn vrouw op in een gave witte Mustang. Tijd om foto’s te maken en Stefan en Marlon hebben iets met scouting en zeilen. In de haven van Wijk bij Duurstede lag een zeilbootje klaar van de scouting en hoe tof om dan met trouwkleding en al in het zeilbootje even te varen door de haven van Wijk. Het was even proppen aangezien Frans en ik ook aan boord gingen. Hoofd goed laag houden en zeilen maar. Na de foto’s in de haven, en bij de oude olieboot, even snel naar huis voor een koffie pitstop om daarna door te rijden naar het Henschotermeer. Lichtelijk bewolkt, klein zonnetje, ochtend mist en vooral herfst straalde ons tegemoet toen we daar aankwamen. Het was er fris, zeker, maar het was zeker de moeite waard om de ochtendfrisheid te trotseren. Tijdloze familiefoto’s gemaakt met een mooie achtergrond en natuurlijk nog wat toffe platen in de natuur van Stefan en Marlon. Tijd om te gaan trouwen, want daar draait het natuurlijk om en op naar Buitenplaats Sparrendaal. Alle daggasten wachtten het bruidspaar op, op het bordes waar Stefan eerst nog even een ererondje rijdt met de Mustang en voorbij de gasten scheurt. De ceremonie was in de grote zaal bovenin het gebouw. De enige plek waar je veel daggasten kwijt kunt en er ook nog muziek gemaakt kan worden op een piano. Na de ceremonie was er tijd voor taart en felicitaties in de zaal beneden die uitkijkt op de tuin. Alle gasten hebben zelf verschillende taarten gemaakt waardoor er een mooie bonte verzameling bruidstaarten op tafel stond, maar toch wel een zelfde soort sfeer/stijl uitstraalden. Felicitaties gaan snel en het moment om als fotograaf zo scherp als een havik te zijn. Een felicitatie is kort, krachtig en een enthousiaste blik in iemands ogen is zo voorbij. Het weer liet het toe om ook even buiten te zijn en dus tijd om het boeket te gooien. Na het maken van de groepsfoto op het bordes achter Sparrendaal heb ik samen met Mariska nog een toffe foto gemaakt van de ringen. Marlon had nog een gek idee. Haar broer werkt in het circus en ze wilde nog iets geks doen op een afgebrokkeld standbeeld in het park naast de trouwlocatie. Niemand wist hier iets van af, zowel de familie, haar kersverse man als ook de ceremoniemeester wisten niet waar Marlon was. Dit moest een geheim blijven, aangezien ze de aap uit de mouw wilde laten zodra ze de foto’s zagen. Ik sta altijd open voor zulke ideeën, van mij horen ze niks. De ceremoniemeester had even stress, want de bruid was kwijt.

De bruiloft werd voortgezet bij De Mof in Leusden voor het diner en het feest. Het diner was klein, intiem en, voordat iedereen er was nog even een toffe flitsfoto gemaakt in de diner zaal. Je kunt je op dat moment afvragen wat er zo boeiend is aan een diner zaal met overal lampen, stoelen en tafels, maar een bruidsfotograaf die van flitslicht houdt kan overal iets tofs maken. Na het diner was het tijd voor het feest met een gave band. Na de felicitaties van de avondgasten was het tijd voor de openingsdans waarna we nog even wat geëxperimenteerd hebben met wat leuke partytricks voor gave feestfoto’s. De dag werd traditioneel in Trouwen met Thomas stijl afgesloten…..champagne!!

Stefan en Marlon, heel veel geluk en super tanx dat ik en Mariska bij jullie bruiloft mochten zijn.

Volgen/Delen/Liken
20